Beni bu konuda uzman bir hekime ya da sağlık kuruluşuna götürün ve tıbbi bakımdan mahrum bırakmayın.

Olabildiğince iş hayatıma ve sosyal hayatıma devam etmek ve verimli olabildiğim konularda etkin olmaya devam etmek istiyorum.

Bazen çocuklaşıyor olabilirim ama bana çocuk gibi değil, sevdiğiniz saydığınız  bir yetişkin gibi muamele etmenizi istiyorum

Size duygularımı, isteklerimi anlattığımda, bu anlatış sözlü olmasa da, beni anlamanızı ve ciddiye almanızı istiyorum.

Mecbur olmadıkça bana sakinleştirici, psikotropik etkili ilaçlardan vermemenizi rica ediyorum, araştırırsanız çoğu zaman sorunlarımı çözmenin ilaç vermekten daha kolay yolları olduğunu bulabilirsiniz

Mümkünse alışkın olduğum, bildiğim ortamda, güvenli, sürprizlerden uzak, sakin bir yaşam sürdürmek istiyorum.

Günlerimi boşluğa bakarak ya da uyuyarak değil, anlamlı etkinliklerde bulunarak geçirmek istiyorum.

Eskiden de açık havaya çıkmayı ne kadar severdim hatırlarsınız. Beni hergün olamasa da belli aralıklarla açık havaya çıkarmanızı rica ediyorum.

Çevremde zaman zaman da olsa, elimi tutacak, bana sarılacak, tenini hissedebileceğim insanların olmasını diliyorum.

Benim geçmişimden haberdar, kültürümü, alışkanlıklarımı, inançlarımı tanıyan ve bunlara saygı duyan insanlarla bir arada olmak istiyorum.

Hastalığımı tanıyan, bilgili, deneyimli ama en önemlisi şefkatli insanlar bana baksın istiyorum


(Ventura Alzheimer derneğinin “Alzheimer’s Bill of Rights” başlıklı yazısından uyarlanmıştır)