Vasküler demans öyküsü

Aşağıda okuyacağınız hastamızın öyküsünde en çarpıcı nokta hastamızın önceleri farklı şehirde yaşayan oğlu ve gelininin onun için hemen yanıbaşlarında mükemmel bir yeni yaşam düzeni kurmuş olmaları. Bu sayede hem hasta, hem kendileri çok daha huzurlular ve torunlar çok önemli bir hayat dersi alıyorlar.

Merhaba,
 
Eşimin annesi 6 yıldır demans hastası ve biz adım adım her evresini yaşıyoruz, sizlerle bu hastalıkla yaşamanın çok da zor olmadığını paylaşmak istedim.
6 yıl önce annemiz halk dilinde inme denilen felç oldu. Vücudunun bir kısmı etkilendi, doktorumuzun teşhis ve tedavisi ile kısa sürede atlatılan ilk inmeden sonra yavaş yavaş bu hastalık baş gösterdi. Bunu anlamamız annemizin anlık unutkanlıklarını farketmemizle oldu. Yakın geçmişten uzaklaşıp, uzak geçmişini sanki şimdi yaşıyormuş gibi güncel tutmasını hayretler içinde izledik, bazen bize şaka yaptığını bile düşündüğümüz  oldu.
Klinik bulgular ve doktorumuzun muayenesi sonucu hastalığının vasküler demans (halk dilinde damar tıkanıklığına bağlı bunama) olduğunu öğrendik.

Süreç içinde kayınpederim kanser hastalığına yakalandı ve bir sene içinde kendisini kaybettik, ve malesef bu geçen zorlu ve üzüntülü dönemi annemiz bir komşunun kayıtsızlığı şeklinde yaşadı, herşeyden bihaber...Tek hissettiği hasta yatan kişinin eşi değil de babası olduğunu sanmasıydı!!!!

Son 2 senedir tamamen uzak geçmişi ile yaşıyor, kendisi 82 yaşında olmasına rağmen rahmetli anne babasını birazdan kapıdan geleceklermiş gibi beklemesini seyretmek gerçekten çok çaresiz hissettiriyor bizi. Eşinin öldüğünün farkında değil boşanmış olduklarını söylüyor sürekli. Oğlumuz 7, kızımız 12 yaşında; onların torunları olduğunun farkında değil; oğlumuzu kendi oğlu zannediyor.

Bu hastalığının yanı sıra diabet ve nabız problemleri olduğundan daha sağlıklı bakılabilmesi için kendisine bir hemşirenin bakmasını istedik; iki senedir bizimle olan hemşire hanımın bakımı sayesinde hasta yakını olarak içimiz çok rahat.

Biz önceleri nasıl davranacağımızı  bilemez, ona doğruları dayatmaya, bugüne ikna etmeye çalışırdık ama uzun zamandır anladık ki boşuna çabalamışız. Lütfen hastanızı  sorgulamayın, doğruları mantık dahilinde anlatmaya çalışmayın mümkünse konuyu değiştirin (hiç te sandığınız kadar kolay değil), kızmayın, sabırlı olun, üst üste sorduğu sorulara dudak bükmeyin sabırla cevap verin, mantıklı olmaya çalışmayın onu da olmaya zorlamayın
EN ÖNEMLİSİ YAKIN ÇEVRENİZİ HASTALIKLA İLGİLİ EĞİTİN,ONUNLA İLGİLENECEK KİŞİYE HASTANIN SİZİN İÇİN ÇOK KIYMETLİ OLDUĞUNU HİSSETTİRİN.

Bu tür hastaların eşlik eden başka hastalıkları da varsa bunlar da titizlikle takip edilmeli, alınması gereken ilaçlarda  mutlaka doktora demans hastası olduğu belirtilmeli. Evre evre hastalığın ilerlemesini üzülerek takip edip o koşullara göre alışkanlıkları güncellemek de çok önemli. Bakımını kendi yapamadığı için hijyene çok önem verilmeli (ağız diş ve genital bölge). Yatağa bağımlı hale gelmesi durumunda havalı yatak veya jel yataklar piyasada bulunabiliyor (kiralama imkanı da var). Devamlı oturan hastalarda kas kaybını önlemek için mutlaka yapabileceği ölçülerde fizik haraketleri öğrenin ve yaptırın. Beslenmede gözünüz üstününde olsun, belli bir evreden sonra yutma problemleri oluyor o yüzden lokmaları kontrollü verilmeli.
 
Tüm bunlar çok kolay değil ancak bir zamanlar bunların bizlere karşılık beklemeyen bir sevgi ile yapıldığı düşünülürse  rolleri değişmek hiç te zor değil.
 
Aslında yazacak çok daha fazla detaylar var ancak her hasta ve hikayesinin kendine özel olduğunu düşünüyoruz.Ortak olabilecek bazı deneyimlerimizi diğer hasta yakınları ile paylaşmak istedik,
 
 
Aydan & Aydın Sakbaş